برگزیده مسابقات اتومبیلرانی

بورگوارد در میدان سرعت می گیرد

دهه پنجاه قرن بیستم دوره صلح بعد از جنگ نامیده شد. در مواجهه با شهرهای ویران و کشور دوقسمت شده، آلمانی ها دچار افسردگی در احساسات ملی و بلاتکلیفی نسبت به آینده شدند. کارل بورگوارد نیز به عنوان یکی از آن ها با وجود اینکه از فشار ناشی از گذشته رنج می برد اما انتظارات بزرگش را برای آینده از دست نداده بود

بورگوارد در میدان سرعت می گیرد

دهه پنجاه قرن بیستم دوره صلح بعد از جنگ نامیده شد. در مواجهه با شهرهای ویران و کشور دوقسمت شده، آلمانی ها دچار افسردگی در احساسات ملی و بلاتکلیفی نسبت به آینده شدند. کارل بورگوارد نیز به عنوان یکی از آن ها با وجود اینکه از فشار ناشی از گذشته رنج می برد اما انتظارات بزرگش را برای آینده از دست نداده بود. به عنوان یک خودروساز بین المللی، آرزو داشت صدای امیدی برای آلمانی ها بشود. در آن زمان، کارل بورگوارد بدون شک و تردید موفق بود و مدل هایی که او طراحی می کرد صنعت را رهبری می¬کردند. اما خودش از این ها راضی نبود، زیرا که تصور می¬کرد دستاوردهای شخصی او برای ملتش کافی نیست. ناگهان، فکری به ذهنش خطور کرد: مسابقات اتومبیلرانی! برای کارل بورگوارد، چیزی بهتر از برنده شدن خودرویش در مسابقه اتومبیلرانی نبود و با این کار هیجان و امید را در مردم زنده می¬کرد. کارل معتقد بود که نیروی تحرک از رویاهای فراموش نشده و آرزوهای غیرقابل توقف سرچشمه می‌گیرد. به همین خاطر، تصمیم به اثبات شکست رقیب خود و مغلوب ناپذیر کردن خودرویش گرفت. اتومبیلرانی ستاره راهنمای او شده بود. در سال 1949، کارل بورگوارد با هوادار اتومبیلرانی، اگوست مومبرگر (رئیس اتحادیه خودرو اسپرت) ملاقات کرد و خون اتومبیلرانی او شروع به جوشیدن کرد. بر اساس پیشنهاد اگوست مومبرگر، کارل بورگوارد اول شاسی هانزا 1500 را بهبود بخشید و تلاش کرد یک موتور سبک و بدنه با خطوط روان طراحی کند تا مقاومت هوا را کمتر کند. خیلی زود خودروی فوق العاده ای را با نام «اینکا» برای مسابقه ارائه کردند. این خودرو با شکل بدنه آیرودینامیک و آلومینیومی از موتور 66 اسب بخاری بهره می برد. در سال 1950، اینکای نقره ای در مسابقات مونتهری فرانسه فوراً توجه همه را به خود جلب کرد چنانکه همه چشم به بدنه آلیاژ آلومینیوم خودروی بورگوارد دوخته بودند در اولین مسابقه، دوازده رکورد جهانی بر جای گذاشت. در مسابقات سال 1950 بود که رسانه ها بورگوارد و پورشه را "دو قهرمان میدان" نامیدند. در آن زمان بورگوارد رشد کرد و به سلطان سرعت تبدیل شد. خودروهای بورگوارد به خاطر شکل طراحی منحصر به فرد و شهرت زیادشان در فیلم¬های سینمایی بسیاری ظاهر شدند.سال بعد ، هانزا 1500 آر اس که به شاسی جدید و موتور 1.5 لیتری مجهز بود عرضه شد. این اتومیبل از طراحی سیلندر جدید و دو کاربراتور و حداکثر قدرت 110 اسب بخار برخوردار بود که از موتور پورشه اسپایدر 10 اسب بخار بیشتر بود. این موتور جدید به قهرمانی بورگوارد در مسابقات نوربرگ¬رینگ 1000 کیلومتری در میان هم‌رده‌هایش کمک بسیاری کرد. وقتی‌که سال 1954 فرارسید، آدولف برودیس راننده افسانه‌ای همراه باهم تیمی‌هایش 18 رکورد را شکستند که در میان آن‌ها سه تا از این رکوردها تا به امروز هم به ‌عنوان رکورد جهانی باقی‌مانده است. موتور قدرتمند (20PS 400-LP Lloyd ) بزرگ‌ترین یاری کننده او بود. دیری نپایید تا طراحان بورگوارد، موتور1.5 لیتری 4 سیلندر ایزابلا که به‌عنوان یک مرجع بود را با سیستم تزریق مستقیم بنزین و احتراق دوگانه تولید کردند که قدرت 150 اسب بخار را می‌توانست تولید کند. این عمل موقعیت رهبری بورگوارد در فناوری اتومبیلرانی را محکم‌تر ساخت و ضامن موفقیت‌های فراوانی شد که نمونه پایداری و قدرت بورگوارد هستند. تا سال 1954، موفقیت های بورگوارد در عرصه اتومبیلرانی اعتماد به نفس و روحیه مردم آلمان را تقویت کرد. بورگوارد مترادف آزادی و خوش بینی، و تجسم روحیه آلمان بعد از جنگ جهانی دوم شد و آلمانی ها را به بازیابی و بازسازی وطن خود هدایت می کرد. حس افتخار ملی قلب¬های شکسته را شفا می داد و بورگوارد اولین " نور آزادی " برای آلمان بعد از جنگ جهانی دوم نامیده شد.

آدولف برودیس ، رهبر اتومبیلرانی

از سال 1950 تا سال 1958، بورگوارد 51 رکورد جهانی بر جای گذاشت که عملکردی شگفت آور بود و . موفقیت های به دست آمده مدیون فناوری¬ها و راننده¬های ماهر بود. آدولف برودیس، راننده افسانه¬ای، با 49 سال رانندگی حرفه ای که دارای بیش ترین عمر رانندگی در جهان بود، بسیاری از رکوردهای جهانی را با خودروهای بورگوارد بر جای گذاشت که بعضی از آن ها تا به حال هنوز شکسته نشده است.

آدولف برودیس، رهبر اتومبیلرانی

از سال 1950 تا سال 1958، بورگوارد 51 رکورد جهانی بر جای گذاشت که عملکردی شگفت آور بود و . موفقیت های به دست آمده مدیون فناوری¬ها و راننده¬های ماهر بود. آدولف برودیس، راننده افسانه¬ای، با 49 سال رانندگی حرفه ای که دارای بیش ترین عمر رانندگی در جهان بود، بسیاری از رکوردهای جهانی را با خودروهای بورگوارد بر جای گذاشت که بعضی از آن ها تا به حال هنوز شکسته نشده است. آدولف برودیس این گونه از روزهای مسابقه با خودروهای بورگوارد یاد کرد: "تمام رکورد هایی که به¬جا گذاشتم مرهون طراحان بورگوارد است چرا که طراحی آن ها در زمینهٔ کنترل خودرو بسیار عالی و ساده است. طراحی بدنه پایدار و عملکرد موتور بی نظیرش به قهرمانی من کمک کرد." هانس هوگو هارتمن نام دیگر بعد از آدولف برودیس است که باید از او یاد شود. در مسابقات پارا پان امریکن در سال 1953، آن ها تا آخرین لحظه با پورشه رقابت شدید داشتند. با وجود اینکه سوپاپ خودرو مشکل پیدا کرد، هارتمان هرگز دست بردار نبود و در عاقبت پیروز میدان شد. بعد از این مسابقات هارتمان گفت: علاوه بر آرامش و خونسردی خودم، واقعاً باید از عملکرد برجسته و کنترل سریع بورگوارد قدردانی کنم! به عنوان یک اتومبیلران با سابقۀ بورگوارد، او عناوین متعددی را از آن خود کرد. در 52 سالگی، هنوز در میدان مسابقات فرمول یک فعال بود که مشوقی برای تمام نسل های اتومبیلران ها به حساب می آمد.

اتومبیلران افسانه ای از نمایشگاه خودرو ژنو دیدن می کند

چهره بی باک و شکست ناپذیر اتومبیلرانی، سر استرلینگ موس (Sir Stirling Moss) کسی است که نامش در تاریخ اتومبیلرانی جهانی ثبت شده است. او شخصیت بزرگی هم زمان با ژوان مانیول فانگیو (Juan Manuel Fangio) است که برنده 24 مسابقه تعیین خط و 16 مسابقه کامل از 67 دوره مسابقات فرمول یک شد. بدون تردی

اتومبیلران افسانه ای از نمایشگاه خودرو ژنو دیدن می کند

چهره بی باک و شکست ناپذیر اتومبیلرانی، سر استرلینگ موس (Sir Stirling Moss) کسی است که نامش در تاریخ اتومبیلرانی جهانی ثبت شده است. او شخصیت بزرگی هم زمان با ژوان مانیول فانگیو (Juan Manuel Fangio) است که برنده 24 مسابقه تعیین خط و 16 مسابقه کامل از 67 دوره مسابقات فرمول یک شد. بدون تردید او معروف ترین اتومبیلران زنده آن زمان بود. در نمایشگاه خودرو ژنو سال 2016، سر استیرلینگ موس یک بار دیگر در کنار خودروی بورگوارد ایستاد. زمان سپری شده بود اما چهره این پیرمرد 83 سالۀ سفیدمو هنوز کاریزمای منحصر به فرد و چشم های اتومبیلران خود را حفظ کرده است. او که تجربیات دست اول استفاده از خودروهای بورگوارد را دارد، افتخار گذشته این خودرو را به خاطر آورده و از آن انتظار آینده‌ای نویدبخش را دارد. حضور سر استیرلینگ موس، شعله امید علاقه مندان بورگوارد در سراسر جهان را روشن کرد. با آرزوی خوش سر استیرلینگ موس و دیگران، بورگوارد بار دیگر به درخشندگی اش دست خواهد یافت.

رانندگی کلاسیک ،

تماس با آینده